Neyse efenim bu sıralar benim için önemli bir mevzuyu yazmak için girdim siteye.

Yıllardır denizde yüzerim amma velakin konu deniz dibine gelince hep YUSUF abimi hatırlayım kafamı bir an önce suyun dibinden çıkarmışımdır. Hatta bir kaç kez şınrokel (böyle mi yazılıyordu bilmiyorum) ile denemelerde bulunmuş sonra şınorkelin borusundan gelen sesten tırsıp hemen kafayı sudan çıkartmıştım.
Hep bir arkadan birisi gelecek yada ısıracakmış yada en kötüsü hareket çekecekmiş gibi hissediyorum suyun altında. E bu korkuda olunca bi türlü suyun dibini o güzellikleri göremiyordum.

Arıtk dananın kuyruğunun kopması gerektiğine inanarak ve arkadaşların gazı ile KAŞ ‘ta bulunan arkadaşım BATU (Dalış eğitmeni) sayesinde bir deneme yapmaya karar verdim. Sabah erkenden teknedeyiz benhalen YUSUF abi ile beraberim Son dakika golu yapıp nasıl cayarım onun planlarını bile yapıyorum sinsice içimden. Bir ara güneş geçti başıma felan diyesim bile geldi kaytarmak için Ama bu teknede ya dalacaktım yada bir daha ömrüm boyunca bu işe cesaret edemeyecektim biliyordum. Bu kararı vermemde ki ilk kişide arkadaşım BATU oldu. Herhalde tanımadığım bir eğitmen ile dalıcak olsam denemezdim.

Neyse efendim zaman geldi çattı, iş cidiye bindikçe bende ki yutkunma sayılarıda bir anda artmaya başladı. Batu, “hadi gidiyoruz” deyince işin ciddiyetine vardım ama artık dönüş yoktu.
Elbise seçmece, tulum gibi elbisenin içine girmece. O elbisenin içine girince ne oluyosa bir anda kendimi Atlantisten Gelen adam gibi hissettim dağılın ulen diye bağırasım geldi suyun dibinde

Ön bir brifing sonrası suya girmeye hazırlanıyorum.

Giyinme Faslı Videosu (paçanın birisi dışarda kaldı ya tam keko durumları )

Ve Batu ‘nun dalış sırasında yapmam gerekenleri anlatıyor. Yusufffffffffffff

Ve işte atlayış. Doğru biçimde atlamışım bilirkişilerin söylediğine göre

Görüldüğü üzere tam bir profesyonel edası ile denize giriş faslını tamamlamışım. Sonrasını anlatmaya kelimeler kifayetsiz kalıyor.

Şunu söyleyebilirim : yüzmekten korkmadım hiç bir zaman ama denizin dibini 1 metre dalınca görüpte etkilenmeyen yoktur herhalde. Kocamaaan bir boşluk. Sadece kulağınızda nefes alma-verme sesi duyuyorsun başka hiçbir şey yok. Batu ‘nun verdiği güvenle derinlere doğru inmeye başladık. Resmi olarak Discovery dalışları 5 mt. yi geçmemeliymiş ama biz 8 mt civarında daldık (dalmışız). 30 dk. ya yakın yüzdük. Tabi ben klasik yüzme işlemi yapmaya çalışıyorum, el kollar hareket ediyor habire. Ama sadece ayakları kullanarak palet çırpmak gerekiyormuş.
Neyse efendim ben suyun dibinden aynı zamanda vahşi balıklar olduğunu bildiğim içinde tırsıyordum. Netekim bula bula beni buldu ilk dalışımda. Ney mi. Bi mürenle göz göze geldik. Hayvan bir kovuğa girmiş oylecene duruyor. Görür görmez tanıdım elemanı, hemen oradan uzaklaştım ki Batu beni tüpümden tutup tekrar Mürenin dibine getirdi BAK bu ISIRIR hareketi yapıyor. Cevap ta veremiyorum ki adama, “tamam ben gördüm abicim, uzayalım buradan” ben kaçmaya çalışıyorum Batu balığa çekiyo beni. Ya korkudan hayvana bakamadım bile doğru düzgün. Hani köpeklerin gözüne bakınca saldırır ya ben de o mantıkla balığa bakamadım vallaha. Komik ama yusuffffff bi durum du

Şimdi siz gülüyorsunuz bana ama bakın o müren denilen hayvana bir.

sizde tırstınız demi görünce elemanı :)

30 dk. yakın yüzdükten sonra yukarıda tekneye çıkmak için geldik. Ama o da ne ayaklarım da derman kalmamış. Teknenin merdivenlerini bile çıkamadım. Ekipmanları suda çıkarıp ancak tekneye geri çıkarabildim. Heyecandan çok fazla palet çırpmışım bacaklarda pil bitmiş.

Sağolsun Göktuğ kardeşim şınorkel ile dalıp benim fotolarımı çekmiş zor koşullarda. Herkese nasip olmaz böyle ilk dalışında müren, dalış fotoları felan. Şanslıyım yani.

Sonuç olarak dalma korkumu yendim gibi bir sey. Tekrar denemek istiyorum en kısa zamanda. Tabi yine güvenebileceğim bir eğitmen eşliğinde.

Çekilen fotolardan bir potpori
( Fotoğrafları büyütmek için üstüne tıklayın )

Arkadasina Yolla

Arkadasina Yolla

Yaş otuz beş yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider.

Şakaklarıma kar mı yağdı, ne var
Benim mi Allah’ım bu çizgili yüz
Ya gözler altındaki mor halkalar
Neden öyle düşman görünürsünüz,
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar

Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler, o şevk, o heyecan
Bu güler yüzlü adam ben değilim;
Yalandır kaygısız olduğum yalan.

Hayâl meyâl şeylerden ilk aşkımız;
Hatırası bile yabancı gelir.
Hayata beraber başladığımız
Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir,
Gittikçe artıyor yalnızlığımız.

Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç fark ettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!
Her yıl biraz daha benimsediğim.
Ne dönüp duruyor havada kuşlar
Nerden çıktı bu cenaze Ölen kim
Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar.

Neylersin ölüm herkesin başında,
Uyudun uyanamadın olacak.
Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misâli o musalla taşında.

Cahit Sıtkı Tarancı

Arkadasina Yolla

Haber-İş Sendikası sitesinde demiş ki ;
“Türk Telekom A.Ş. İle Sendikamız arasında yürütülmekte olan 7.Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi 29 Kasım 2007 Saat 00.30 İtibari ile anlaşma sağlamıştır. Tüm Üyelerimiz Sabah 08.00′den itibaren işyerlerinde olmaları gerekmektedir, önemle duyurulur…”

Hadi bitsin artık bu çile… Açın telefonumu, ADSL imi.. 40 gundur vermediğiniz hizmetin parasınıda hamam parası olarak size hibe ediyorum.

Arkadasina Yolla

Yahu el insaf 33 gün oldu ve ben ne telefonumu ne de internet hattimi kullanabiliyorum. Bu nasıl bir hizmettir. Kimi kime şikayet edeceğim onu da bilmiyorum. Telefon için “121″ ‘i, internet icin “444 0 375″ ‘i aramaktan gına geldi. Bugun kafaya taktım en azından bağlı olduğum telekom mudurluğü telefonuna ulaşıp direkt orası ile konuşayım, rica edeyim diye.

Internette araştırma yapıyorum Paşabahçe-Beykoz Telekom Md.lüğü telefonunu bulmak için. Ana o da ne ? ” En ısrarcı ve GREV ‘i en fazla benimseyen müdürlükmüş” Hay Allah’ım bu da benim şansım mı ? (yada şanssızlığım mı desem ? ). Ya güleyim mi ağlayayım mı bilemiyorum. ? ?

1 Aydır hizmet almadığım ADSL ve Telefon hattım için çatır çatır ödeme yapıyorum. Ama bunn karşılığında hizmet alamıyorum. Bunları ödedikçe kendimi dahada SALAK gibi hissediyor ve zivanadan çıkıyorum. Bizi TEKEL’e mahkum eden zihniyetlere yazıklar olsun.

Eyyyy Telekom duy sesimi; hani sana telefonda küfür etmiştim ya, hah işte o küfürleri aynen tekrarlıyorum. Bu işlerin bu noktaya gelmesine sebebiyet veren tüm personele iletiyorum küfürlerimi.

YUH ! YETER ! OHA ! ÇÜŞ ! Daha ne diyeyim ki ben size

Arkadasina Yolla