Neyse efenim bu sıralar benim için önemli bir mevzuyu yazmak için girdim siteye.

Yıllardır denizde yüzerim amma velakin konu deniz dibine gelince hep YUSUF abimi hatırlayım kafamı bir an önce suyun dibinden çıkarmışımdır. Hatta bir kaç kez şınrokel (böyle mi yazılıyordu bilmiyorum) ile denemelerde bulunmuş sonra şınorkelin borusundan gelen sesten tırsıp hemen kafayı sudan çıkartmıştım.
Hep bir arkadan birisi gelecek yada ısıracakmış yada en kötüsü hareket çekecekmiş gibi hissediyorum suyun altında. E bu korkuda olunca bi türlü suyun dibini o güzellikleri göremiyordum.

Arıtk dananın kuyruğunun kopması gerektiğine inanarak ve arkadaşların gazı ile KAŞ ‘ta bulunan arkadaşım BATU (Dalış eğitmeni) sayesinde bir deneme yapmaya karar verdim. Sabah erkenden teknedeyiz benhalen YUSUF abi ile beraberim Son dakika golu yapıp nasıl cayarım onun planlarını bile yapıyorum sinsice içimden. Bir ara güneş geçti başıma felan diyesim bile geldi kaytarmak için Ama bu teknede ya dalacaktım yada bir daha ömrüm boyunca bu işe cesaret edemeyecektim biliyordum. Bu kararı vermemde ki ilk kişide arkadaşım BATU oldu. Herhalde tanımadığım bir eğitmen ile dalıcak olsam denemezdim.

Neyse efendim zaman geldi çattı, iş cidiye bindikçe bende ki yutkunma sayılarıda bir anda artmaya başladı. Batu, “hadi gidiyoruz” deyince işin ciddiyetine vardım ama artık dönüş yoktu.
Elbise seçmece, tulum gibi elbisenin içine girmece. O elbisenin içine girince ne oluyosa bir anda kendimi Atlantisten Gelen adam gibi hissettim dağılın ulen diye bağırasım geldi suyun dibinde

Ön bir brifing sonrası suya girmeye hazırlanıyorum.

Giyinme Faslı Videosu (paçanın birisi dışarda kaldı ya tam keko durumları )

Ve Batu ‘nun dalış sırasında yapmam gerekenleri anlatıyor. Yusufffffffffffff

Ve işte atlayış. Doğru biçimde atlamışım bilirkişilerin söylediğine göre

Görüldüğü üzere tam bir profesyonel edası ile denize giriş faslını tamamlamışım. Sonrasını anlatmaya kelimeler kifayetsiz kalıyor.

Şunu söyleyebilirim : yüzmekten korkmadım hiç bir zaman ama denizin dibini 1 metre dalınca görüpte etkilenmeyen yoktur herhalde. Kocamaaan bir boşluk. Sadece kulağınızda nefes alma-verme sesi duyuyorsun başka hiçbir şey yok. Batu ‘nun verdiği güvenle derinlere doğru inmeye başladık. Resmi olarak Discovery dalışları 5 mt. yi geçmemeliymiş ama biz 8 mt civarında daldık (dalmışız). 30 dk. ya yakın yüzdük. Tabi ben klasik yüzme işlemi yapmaya çalışıyorum, el kollar hareket ediyor habire. Ama sadece ayakları kullanarak palet çırpmak gerekiyormuş.
Neyse efendim ben suyun dibinden aynı zamanda vahşi balıklar olduğunu bildiğim içinde tırsıyordum. Netekim bula bula beni buldu ilk dalışımda. Ney mi. Bi mürenle göz göze geldik. Hayvan bir kovuğa girmiş oylecene duruyor. Görür görmez tanıdım elemanı, hemen oradan uzaklaştım ki Batu beni tüpümden tutup tekrar Mürenin dibine getirdi BAK bu ISIRIR hareketi yapıyor. Cevap ta veremiyorum ki adama, “tamam ben gördüm abicim, uzayalım buradan” ben kaçmaya çalışıyorum Batu balığa çekiyo beni. Ya korkudan hayvana bakamadım bile doğru düzgün. Hani köpeklerin gözüne bakınca saldırır ya ben de o mantıkla balığa bakamadım vallaha. Komik ama yusuffffff bi durum du

Şimdi siz gülüyorsunuz bana ama bakın o müren denilen hayvana bir.

sizde tırstınız demi görünce elemanı

30 dk. yakın yüzdükten sonra yukarıda tekneye çıkmak için geldik. Ama o da ne ayaklarım da derman kalmamış. Teknenin merdivenlerini bile çıkamadım. Ekipmanları suda çıkarıp ancak tekneye geri çıkarabildim. Heyecandan çok fazla palet çırpmışım bacaklarda pil bitmiş.

Sağolsun Göktuğ kardeşim şınorkel ile dalıp benim fotolarımı çekmiş zor koşullarda. Herkese nasip olmaz böyle ilk dalışında müren, dalış fotoları felan. Şanslıyım yani.

Sonuç olarak dalma korkumu yendim gibi bir sey. Tekrar denemek istiyorum en kısa zamanda. Tabi yine güvenebileceğim bir eğitmen eşliğinde.

Çekilen fotolardan bir potpori
( Fotoğrafları büyütmek için üstüne tıklayın )

Arkadasina Yolla